Laos
Laos jest państwem śródlądowym ulokowanym w Azji Południowo-Wschodniej. Jego powierzchnia wynosi 236,8 tyś km2 a terytorium jest pasem ziemi wciśniętym pomiędzy Wietnam, Kambodżę, Tajlandię, Myanmar oraz Chiny. Największą rzeką jest Mekong, którego koryto jest jednocześnie granicą z Tajlandią.
Laos | Mieszkanki jednej z laotańskich wsi (by Neil Palmer (CIAT) )
W Laosie dominują tereny górzysto-wyżynne. Północną część kraju pokrywają górskie pasma zbudowane z wapieni, piaskowców i łupków, które przecinają głębokie doliny rzek z dobrze rozwiniętą rzeźbą krasową. W centrum kraju roztacza się Płaskowyż Sieng Khuang, w rejonie którego wznosi się najwyższy szczyt Laosu – Phu Bia. Granicę z Wietnamem wyznaczają Góry Annamskie, a dalej rozpościera się bazaltowa wyżyna Bolowen . Tereny nizinne spotkać można w Laosie jedynie w rejonie rzeki Mekong, gdzie znajdują się także tereny uprawne.
Świat roślinny reprezentują głównie lasy monsunowe zajmujące ponad 50% powierzchni kraju. Można w nich spotkać drzewa sandałowe, herbaciane, tekowe, różane, hebanowe, palisandrowe oraz dzikie bananowce i chlebowce. W bardziej suchych rejonach występują lasy dębowe oraz sawanny.
W Laosie żyją niewielkie populacje słoni indyjskich a także tapiry malajskie, nosorożce sumatrzańskie, antylopy, tygrysy, lamparty, makaki oraz pytony.
Wilgotny zwrotnikowy klimat monsunowy zmienia się wraz z wysokością terenu. Na wakacje najlepiej wybrać okres od listopada do lutego, panują tu bowiem wówczas dość umiarkowane temperatury. Jeżeli celem podróży mają być górskie rejony kraju, to najlepszym będzie czas pomiędzy majem a lipcem.
Będąc w Laosie z pewnością powinno się odwiedzić Wientian, będący stolicą kraju. Miasto może się poszczycić wieloma pięknymi świątyniami buddyjskimi. Ciekawie prezentuje się także miasto Louangohrabang, które oferuje turystom liczne zabytki oraz wspaniałą atmosferę. Koniecznie trzeba też zwiedzić najważniejszy zabytek Laosu – świątynię Wat Phu. Niezwykłymi stanowiskami archeologicznymi może poszczycić się tzw. „Równina Dzbanów”.
Laos | 80% mieszkańców Laosu zatrudnionych jest w rolnictwie (by Neil Palmer (CIAT) )
W starożytności tereny te były zamieszkiwane przez ludy Thaj, a najliczniejszym plemieniem było Lao. Od II roku n.e. zaczęły się tutaj tworzyć małe państewka feudalne, które od samego początku były uzależnione od Khmerów, a z czasem weszły one w skład ich imperium. W połowie XIV powstało zjednoczone państwo laotańskie, które jednak było nękane ze strony Wietnamu. Później prowadziło także wyniszczające walki z Birmą. Dawną świetność udało mu się odbudować dopiero w okresie 1637-94. Niestety konflikty wewnętrzne doprowadziły do rozłamu, na dwa królestwa, które w XIX wieku podporządkował sobie Syjam. Kolonizacja francuska spowodowała, iż Indochiny stały się jej protektoratem, ale ludność podejmowała liczne próby wyzwolenia się spod jarzma imperatora. W czasie II wojny kraj był okupowany przez Japonię oraz Tajlandię. W 1945 roku proklamowano niepodległość, jednak Francuzi jej nie uznali i rozpoczęła się wojna niepodległościowa, zakończona zwycięstwem. Suwerenność Laosu potwierdziła w roku 1954 Konwencja Genewska. Niestety kolejne lata przyniosły wojnę domową i interwencję amerykańską. W końcu do władzy doszli komuniści i utworzyli Laotańską Republikę Ludowo-Demokratyczną. Dziś komunizm nieco zelżał, jednak partia jest ciągle przewodnią siłą polityczną.
